طراحی سایت

فهرست کدهای وضعیت HTTP؛ معرفی تمام Status Code ها (۱xx و ۲xx و ...)

نویسنده: تحریریه آرسافت ۱۹ آبان ۱۴۰۳

همه ما با خطای کلاسیک ۴۰۴ که می گوید «صفحه مورد نظر پیدا نشد» آشنا هستیم. این یک کد وضعیت HTTP است که حاوی پیامی به مرورگر وب و کاربر است. تعداد زیادی از این کدهای سه رقمی وجود دارد که هر کدام معنا و مفهوم خاصی در اینترنت دارد. در واقع این کدها وسیله ای برای ارتباط بین سرور و مرورگر اینترنت هستند که بر اساس نوع اطلاعات موجود در آنها مورد استفاده قرار می گیرند.

در این مطلب ضمن معرفی کلی کدهای وضعیت HTTP، فهرست کامل کدهای وضعیت HTTP به همراه کاربرد آنها معرفی شده است.

علاقه مندان به اینترنت و وب سایت بیاید به این مطلب نگاهی بیاندازیم.

کد وضعیت HTTP یا HTTP Status Code چیست؟

کدهای وضعیت HTTP اعداد سه رقمی هستند که به عنوان پاسخ از جانب سرور به سمت مرورگر کاربر ارسال می شوند. زمانی که مرورگر می خواهد صفحه ای از سایت را باز کند، درخواست آن به سرور ارسال می شود و سرور پس از بررسی درخواست، پاسخی عددی به مرورگر ارسال می کند که در این پاسخ از کد وضعیت استفاده می شود.

مثلا اگر درخواست مرورگر به خوبی اجرا شود کد ۲۰۰ به عنوان پاسخ به مرورگر ارسال می شود و اگر صفحه مورد نظر یافت نشود کد ۴۰۴ به مرورگر ارسال می شود. تعداد زیادی از این کدها وجود دارد که هر کدام مفهوم خاصی دارد و بسته به شرایط توسط سرور مورد استفاده قرار می گیرند.

این کدهای وضعیت (Status codes) - که کدهای وضعیت پاسخ (Response status codes) نیز نامیده می شوند - به عنوان وسیله ای برای ارتباط بین سرور و مرورگر اینترنت عمل می کنند و بر اساس نوع اطلاعاتی که آنها در حال ارتباط هستند، چندین کلاس کد وجود دارد.

تفاوت در کلاس ها از طریق اولین رقم کد خطا نشان داده می شود، به عنوان مثال: درست مانند ۴۰۴، هر ۴xx دیگری به این معنی است که به نحوی به صفحه یا وب سایت دسترسی پیدا نمی شود، در حالی که ۲xx به این معنی است که درخواست شما با موفقیت انجام شده است.

کدهای وضعیت HTTP چگونه دسته بندی می شوند؟

کدهای وضعیت HTTP به ۵ دسته مختلف تقسیم می شوند. هر دسته به شما راهنمایی می‌کند که پاسخ چه بوده است، حتی اگر کد پاسخ خاصی را نمی‌دانید.

۱xx - اطلاعاتی: سرور درخواست را دریافت کرده و در حال ادامه فرآیند است.
۲xx - موفق: درخواست با موفقیت انجام شد و مرورگر اطلاعات مورد انتظار را دریافت کرده است.
۳xx - هدایت: شما هدایت (ریدایرکت) شده اید و تکمیل درخواست نیاز به اقدام بیشتری دارد.
۴xx - خطای مشتری: وب سایت یا صفحه قابل دسترسی نیست، یا صفحه در دسترس نیست یا درخواست حاوی نگارش بدی است.
۵xx - خطای سرور: در حالی که به نظر می رسد درخواست معتبر است، سرور نمی تواند درخواست را تکمیل کند.

به همین راحتی می توانید با نگاه کردن به عدد اول کد وضعیت، از مفهوم کلی آن مطلع شوید.

فهرست کامل کدهای وضعیت HTTP Status Code به همراه جزئیات

اگرچه با استفاده از عدد اول کد می توان مفهوم کلی آن را درک کرد اما گاهی نیاز به اطلاعات با جزئیات بیشتری دارید تا بتوانید متوجه مشکل شوید.

در زیر فهرست کامل کدهای وضعیت HTTP آمده و برای هر یک توضیحات مختصری ارائه شده است.

- کدهای وضعیت ۱xx

کد ۱۰۰ - ادامه (Continue)
کد ۱۰۱ - در حال تغییر پروتکل (Switching protocols)
کد ۱۰۲ - در حال پردازش (Processing)

- کدهای وضعیت ۲xx

کد ۲۰۰ - موفقیت آمیز (OK)
کد۲۰۱ - ساخته شده (Created)
کد ۲۰۲ - پذیرفته شده (Accepted)
کد ۲۰۳ - اطلاعات نامعتبر (Non-Authoritative Information)
کد ۲۰۴ - بدون محتوا (No Content)
کد ۲۰۵ - تنظیم مجدد محتوا (Reset Content)
کد ۲۰۶ - محتوای جزئی (Partial Content)

- کدهای وضعیت ۳xx

کد ۳۰۰ - چندین انتخاب (Multiple Choices)
کد ۳۰۱ - انتقال دائم (Moved Permanently)
کد ۳۰۲ - انتقال موقتی (Found)
کد ۳۰۳ - به محل دیگری مراجعه کنید (See Other)
کد ۳۰۴ - اصلاح نشده (Not Modified)
کد ۳۰۵ - استفاده از پراکسی (Use Proxy)
کد ۳۰۶ - تعویض پراکسی (Switch Proxy)
کد ۳۰۷ - تغییر مسیر موقت (Temporary Redirect)
کد ۳۰۸ - تغییر مسیر دائم (Permanent Redirect)

- کدهای وضعیت ۴xx

کد ۴۰۰ - درخواست ناصحیح (Bad Request)
کد ۴۰۱ - مجاز نیست (Unauthorized)
کد ۴۰۲ - پرداخت مورد نیاز است (Payment Required)
کد ۴۰۳ - ممنوع (Forbidden)
کد ۴۰۴ - پیدا نشد (Not Found)
کد ۴۰۵ - متود مجاز نیست (Method Not Allowed)
کد ۴۰۶ - قابل قبول نیست (Not Acceptable)
کد ۴۰۷ - نیاز به تصدیق پراکسی می‌باشد (Proxy Authentication Required)
کد ۴۰۸ - وقفهٔ درخواست (Request Timeout)
کد ۴۰۹ - ناسازگاری (Conflict)
کد ۴۱۰ - رفته (Gone)
کد ۴۱۱ - طول مورد نیاز است (Length Required)
کد ۴۱۲ - پیش شرط با شکست مواجه شده (Precondition Failed)
کد ۴۱۳ - درخواست بسیار بزرگ است (Request Too Large)
کد ۴۱۴ - URL درخواست شده بسیار طولانی است (Request-URI Too Long)
کد ۴۱۵ - نوع رسانه پشتیبانی نمی‌شود (Unsupported Media Type)
کد ۴۱۶ - محدودهٔ درخواست شده رضایت پذیر نیست (Range Not Satisfiable)
کد ۴۱۷ - انتظار با شکست مواجه شده (Expectation Failed)

- کدهای وضعیت ۵xx

کد ۵۰۰ - خطای داخلی سرور (Internal Server Error)
کد ۵۰۱ - اجرا نشده (Not Implemented)
کد ۵۰۲ - درگاه خراب (Bad Gateway)
کد ۵۰۳ - سرویس در دسترس نیست (Service Unavailable)
کد ۵۰۴ - وقفهٔ درگاه (Gateway Timeout)
کد ۵۰۵ - نسخه HTTP پشتیبانی نمی‌شود (HTTP Version Not Supporte)

اهمیت کدهای وضعیت HTTP در سئو

کدهای وضعیت HTTP نشان دهنده سلامت یا خرابی سایت هستند و هر یک از انواع کد وضعیت http نشانه ای از مشکل یا عدم مشکل در سایت و تبادل داده های آن است. بنابراین مهم است که مدیر سایت، طراح سایت یا سئوکار از این کدهای وضعیت و مفهوم آن اطلاع داشته باشد تا بتواند مشکلات احتمالی سایت خود را بهتر تشخیص دهد.

در مورد سئو این موضوع اهمیت بیشتری پیدا می کند. چراکه در سئو سلامت سایت اهمیت زیادی دارد و برای کسب بهترین نتیجه از سئو سایت باید گوگل و کاربران بتوانند به صورت کاملا درست صفحات سایت را مشاهده کنند. وجود هر خطایی در سایت که منجر به بازگشت کد وضعیت http شود می تواند به سئو و اعتبار سایت صدمه بزند.

در اینجاست که آشنایی سئوکار با انواع کد وضعیت HTTP اهمیت پیدا می کند. البته که نیازی نیست شما به عنوان یک متخصص سئو تمام کدهای وضعیت اچ تی تی پی را حفظ کنید. اما باید به صورت کلی بدانید هر خانواده از کدها چه مفهومی دارد. سپس باید با رایج ترین کدهای HTTP که با سئو ارتباط دارند نیز آشنا شوید.

مثلا کدهای 301 و 302 و 404 و 500 جزء رایج ترین کدهای وضعیت هستند که در سئو هم کاربرد زیادی دارند.

جمع بندی

کدهای وضعیت HTTP بخش مهمی از اینترنت و وب سایت است که فعالین این حوزه لازم است با آن آشنا باشند. البته لزومی ندارد تمام این کدها را حفظ کنید حتی اگر برنامه نویس سایت هستید! صرفا یادگیری مفهوم کلی این کدها از طریق عدد ابتدای آن کافیست. آنها را یاد بگیرید و برای همیشه از این سردرگمی راحت شوید.

منبع: umbraco